iskambil ev gibiymiş lan hayatım. bir kartı çektim, tamamı çöktü üstüme...

ben kaos bahçesiyim.
ancak sıkıntıdaysa insanlar buradalar.
her geleni çok sevdim.

gittiklerinde döneceklerine inandım.

döndükçe şefkatimi alıp gittiler,

bana hiç bırakmadan.

artık umurumda değil.

geleni yada gideni düşünmüyorum artık.

bahçe tamamını kapatabileceğimden daha büyük.

gelen tek başına takılabilir.
size verebileceğim bir şey yok.

beni körelttiniz.

blogumun amacı; duygularımı, hissiyatlarımı, düşüncelerimi paylaşmaktı.

o yüzden...


seni çok seviyorum bebek :*

seni daha çok sevdikçe, daha çok saplıyorsun bıçağını.
kalbimi sana verdikçe, daha çok saplıyorsun bıçağını.
farketmiyorsun titrememi, vücudumun kasılmasını.
belki sessiz kalmamdan, belki dönüp bakmamandan,
belki de umursamamandan.

bağıramadım, sesimi duyamazdın zaten
kendi yaralarını gösterdin, yakındın, canın acıdı
ama durmadın, belki de acını benden çıkardın
ama ben kanıyorum, görmüyorsun.

aklım dayandı, ama artık bedenim karşı koyamıyor
birşeyler kopuyor, tutmak ta istemiyorum.
belki olması gereken buydu, göremedim
belki zamanı geçti de ben kabullenemedim.

acaba daha neleri "belki" ye bağlayacağım?..

Goodbye cruel world.
I'm leaving you today.
Goodbye
Goodbye
Goodbye
Goodbye all you people
There's nothing you can say
To make me change
My mind
Goodbye.

arch enemy withinın

zaten canım sıkkın, yorgunum, üstüne cinsel ürün tanıtım siteleri açılıyor patır patır.

bıkkınım ülen!

insanlar kaybeder...
oyunları, eşyalarını, sevdiklerini, heyecanlarını...
ben gördüm ki bugün, ben de kaybetmişim.
çoğu şeyi kaybettiğimin bilincindeyim, ilk kez olan birşey değil.
ancak daha önce tek başınalığa, bir yabancıya, bir tüzel kişiye, hemde aynı anda kaybetmemiştim.
sadece ben değil, bir sürü hatıra ve anı da benimle birlikte yenildiler.
hem unutkanlığa hem de umursamamazlığa...

güneş yanıklarım geçti hep, ama başka şeyler hep onlar gibi olmak, tenimi, canımı yakmak istiyor.

güneş kremi sürmemek haricinde ne suçum var ki?